Bonnefanten in Maastricht

Het Bonnefanten herken je al van ver aan de koepel die als een raket boven de Maas uitsteekt. De Italiaanse architect Aldo Rossi ontwierp het gebouw in de wijk Céramique, op een voormalig industrieterrein. Binnen loop je van houten heiligenbeelden uit de late middeleeuwen naar minimal art en conceptuele kunst. Daartussen hangen Italiaanse schilderijen uit de veertiende en vijftiende eeuw. Het museum kiest liever voor verborgen parels dan voor de bekende namen, en dat maakt een bezoek verrassend. Hieronder lees je wat je in het Bonnefanten ziet, waar de naam vandaan komt en hoe je je bezoek plant.

Wat je ziet in het Bonnefanten

De collectie bestaat uit twee werelden die elkaar verrassend goed verdragen. Bij de oude meesters vind je Italiaanse schilderkunst van ongeveer 1300 tot 1550 en West-Europese beeldhouwkunst uit de late middeleeuwen, met houten beelden van Jan van Steffeswert en de Meester van Elsloo. Daarnaast hangt Nederlandse en Duitse schilderkunst, met namen als Pieter Aertsen, Pieter Coecke van Aelst en Lucas Cranach. Ook Maastrichts zilver uit de achttiende en negentiende eeuw heeft een plek. De hedendaagse collectie draait om minimal art, conceptuele kunst en arte povera, met werk van onder anderen Marcel Broodthaers, René Daniels, Marlene Dumas, Peter Doig en Mark Manders. Wisselende tentoonstellingen geven elk bezoek een ander accent.

De Schatkamer Neutelings

Een van de stilste en mooiste plekken in het Bonnefanten is de schatkamer met de collectie van Willem Neutelings. Deze verzamelaar, die leefde van 1916 tot 1986, kocht vanaf de jaren zestig middeleeuwse religieuze kunst. Het resultaat is een verzameling kleine kunstwerken uit de twaalfde tot en met de zestiende eeuw. Je ziet emaille uit Limoges, gotische ivoren panelen uit Parijs en Noord-Frankrijk en albasten retabelpanelen uit de streek rond Nottingham. Er staan ook marmeren en stenen beelden uit Frankrijk, Duitsland en de Nederlanden, en houten retabels uit Vlaanderen en Brabant. Kom dichtbij: veel stukken zijn klein en vol details die je pas ziet als je echt stilstaat.

Van klooster tot koepel aan de Maas

Het Bonnefanten begon in 1884, toen de Limburgse geschiedkundige vereniging een provinciaal oudheidkundig museum opende. Van 1951 tot 1978 zat het museum in een voormalig klooster dat in de volksmond de Bonnefanten heette, naar het Franse bons enfants, goede kinderen. Die naam bleef hangen. In 1995 verhuisde het museum naar het nieuwe gebouw van Aldo Rossi in Céramique. Sinds 1999 is het alleen nog een kunstmuseum; de historische en archeologische stukken gingen naar andere instellingen. Het museum bezit bovendien vrijwel alle grafische werk van Rossi zelf. Met de tweejaarlijkse Bonnefanten Award for Contemporary Art haalt het ook kunstenaars van buiten Europa naar Maastricht.

Tips voor je bezoek aan het Bonnefanten

Je Museumkaart is geldig in het Bonnefanten. Loop na binnenkomst eerst de grote trap op: die vormt de ruggengraat van het gebouw en leidt je naar de zalen. Het museum ligt aan de oostelijke Maasoever, op loopafstand van de oude binnenstad via de Sint Servaasbrug of de Hoge Brug. Wil je de geschiedenis van de stad erbij, dan zit het Maastricht Museum een paar minuten verderop in Centre Céramique. Tussen twee tentoonstellingen kunnen zalen tijdelijk dicht zijn voor de opbouw, dus kijk vooraf op de website wat er te zien is. Meer musea voor oude en nieuwe kunst vind je op de kaart met kunstmusea.

Veelgestelde vragen over het Bonnefanten

Lees ook