Japanmuseum SieboldHuis in Leiden

Het Japanmuseum SieboldHuis staat aan het Rapenburg in Leiden, in het herenhuis waar Philipp Franz von Siebold zijn Japanse verzameling aan bezoekers liet zien. Achter de statige gevel vind je prenten, lakwerk, keramiek en oude landkaarten. Er liggen ook fossielen, gedroogde planten en opgezette dieren. Siebold verzamelde alles tussen 1823 en 1829, toen Japan zijn grenzen bijna helemaal gesloten hield voor buitenlanders. Zo kijk je met zijn ogen naar een land dat Europa toen nauwelijks kende. Naast de vaste collectie lopen er wisselende tentoonstellingen over Japan.

Wat je ziet in het Japanmuseum SieboldHuis

De vaste Siebold-collectie laat zien hoe breed de arts en onderzoeker naar Japan keek. Je ziet prenten, lakwerk, keramiek, munten, kleding en landkaarten, maar ook herbaria, fossielen en geprepareerde dieren. De voorwerpen komen uit de collecties van Naturalis, het Wereldmuseum Leiden en de Universiteit Leiden. Een groot deel van wat Siebold naar Nederland stuurde, hoort nu bij de Japanse collecties van Naturalis. Het museum bezit daarnaast zelf ruim 500 Japanse prenten, schilderingen en foto's. In de vernieuwde vaste presentatie krijgen ook de mensen om Siebold heen een plek: zijn Japanse partner Kusumoto Taki, hun dochter Kusumoto Ine en Orson, een tot slaaf gemaakte jongen.

Het huis van Siebold aan het Rapenburg

Philipp Franz von Siebold werd in 1796 in Würzburg geboren, in een familie van artsen. In 1823 kwam hij als legerarts naar Deshima, de Nederlandse handelspost op een kunstmatig eiland bij Nagasaki. Buitenlanders mochten het eiland nauwelijks af, maar als dokter kreeg hij ruimte voor een kleine praktijk en huisbezoeken. Hij verzamelde planten, dieren, zaden, gebruiksvoorwerpen en kunst, en liet Japanse kunstenaars het dagelijks leven vastleggen. In 1829 werd hij het land uitgezet, omdat hij kaarten van Japan had bemachtigd en voor spion werd aangezien. Terug in Nederland vestigde hij zich aan het Rapenburg 19. Vanaf 1831 kon het publiek daar zijn verzameling bekijken, een voorloper van het latere Wereldmuseum Leiden.

Van rechtbank tot Japanmuseum SieboldHuis

Het pand is ouder dan Siebolds verblijf. Op het perceel stonden vanaf de late vijftiende eeuw vier woningen die later zijn samengevoegd. Burgemeester Willem Paets liet de classicistische achtergevel bouwen, en in de tweede helft van de achttiende eeuw kreeg het huis een nieuwe voorgevel. Het plafond van de Panoramakamer is een ontwerp van de Engelse architect James Wyatt. Na Siebold volgden onder meer studentensociëteit Minerva en botanicus Caspar Reinwardt. Na 1862 kwam het huis in handen van de Staat, die er een rechtbank vestigde. In 1999 ontstond de stichting achter het museum, en in 2005 gingen de deuren open voor bezoekers.

Tips voor je bezoek aan het Japanmuseum SieboldHuis

Met een Museumkaart of Rembrandtkaart is de toegang gratis, en kinderen tot 12 jaar betalen ook niets. Vooraf online boeken is niet verplicht. De hoofdingang heeft een opstapje. Via de achteringang kom je met rolstoel, rollator of kinderwagen binnen, en een lift brengt je naar alle tentoonstellingsruimtes. Een museumcafé is er niet, en eten of drinken in het museum mag niet, maar langs het Rapenburg vind je genoeg plekken voor koffie. Fotograferen zonder flits is toegestaan. Wil je meer zien, bekijk dan de kunstmusea op de kaart in en rond Leiden.

Veelgestelde vragen over het Japanmuseum SieboldHuis

Lees ook