Wereldmuseum Leiden

Wereldmuseum Leiden staat aan de Steenstraat, op korte loopafstand van station Leiden Centraal. Tot 2023 heette het Museum Volkenkunde, en die naam hoor je in de stad nog vaak. Binnen loop je langs voorwerpen uit Afrika, Azië, Oceanië en de Amerika's. In de Boeddhazaal staan vijf bronzen boeddha's uit Japan bij elkaar. Het museum ontstond in 1837 rond de Japanse verzameling van Philipp Franz von Siebold. Vandaag gaat het ook over vragen van nu, zoals inheemse leefwerelden en herstel van historisch onrecht. Hieronder lees je wat je ziet, hoe het museum begon en hoe je je bezoek plant.

Wat je ziet in Wereldmuseum Leiden

De collectie komt van alle continenten: uit Afrika, China, Indonesië, Japan, Korea, Latijns-Amerika, Noord-Amerika en Oceanië. Je vindt er textiel, ceremoniële voorwerpen, beelden en hedendaagse kunst. Bij de pronkstukken hoort een kamerscherm van Kawahara Keiga van rond 1836, met de baai van Nagasaki en het eilandje Deshima. Een Chinese beeldengroep uit een taoïstische tempel draagt de naam Keizer van de Leegte. Verder zie je portretten en reispassen van hadjpelgrims en foto's uit de First American Series van Cara Romero. Tot de bekende stukken horen ook kachinapoppen van de Pueblo, een Māori-oorlogskano en een nkisi nkondi uit Centraal-Afrika. Wisselende tentoonstellingen zorgen voor steeds een ander accent.

De Boeddhazaal

Een ruimte die je niet wilt overslaan is de Boeddhazaal. Hier staan Japanse boeddhistische beelden uit de zeventiende en achttiende eeuw die ooit in tempels in Japan stonden, waar ze het middelpunt waren van rituelen en verering. Het hart van de zaal vormen vijf bronzen boeddha's: Amida, de medicijnboeddha Yakushi Nyorai, de historische Boeddha Shaka en twee beelden van Dainichi Nyorai. Een deel van de beelden werd in 1648 gegoten voor het mausoleum van de Tokugawa-shoguns bij de Zōjōji-tempel in Edo, het huidige Tokio. Het museum kocht ze in 1883 op tentoonstellingen in Amsterdam en Den Haag. Sinds 2012 heeft de zaal weer de sfeer van de oorspronkelijke Boeddhazaal.

Van Siebold tot Wereldmuseum

Het verhaal begint in Japan. De Duitse arts Philipp Franz von Siebold werkte van 1823 tot 1829 in Nagasaki en werd deels betaald in Japanse voorwerpen. Later gaf hij ongeveer 5000 objecten aan koning Willem I. Die verzameling werd de kern van het museum, dat in 1837 begon als Japans museum. Het gebouw aan de Steenstraat was eerst een academisch ziekenhuis, rond 1870 ontworpen door rijksbouwmeester Henri Camp. Nadat het ziekenhuis in 1937 vertrok, kreeg het museum er onderdak. Sinds 2014 vormt het één organisatie met de musea in Amsterdam en Rotterdam, en sinds 2023 dragen ze samen de naam Wereldmuseum. Siebolds eigen huis in Leiden is nu het Japanmuseum SieboldHuis.

Tips voor je bezoek aan Wereldmuseum Leiden

Je Museumkaart is hier geldig, en heb je er nog geen, dan koop je hem aan de kassa. Kinderen tot en met 5 jaar komen gratis binnen. Koop je een los ticket, doe dat dan online, want dat is goedkoper dan aan de kassa. Bij je ticket hoort een tijdslot, maar je mag gerust langer blijven. In het museum zijn een café en een museumwinkel. Omdat het museum vlak bij het station ligt, combineer je het makkelijk met een tweede museum. Naturalis ligt ook dicht bij het station, en wie meer oude culturen wil zien, loopt door naar het Rijksmuseum van Oudheden aan het Rapenburg.

Veelgestelde vragen over Wereldmuseum Leiden

Lees ook